Ekim Ayının Ortasından, Dağınık Masamdan 🍁🍂

Buranın sessizliğini, sakinliğini ve içtenliğini ne çok özlemişim. Bir önceki yazıya yorum bırakıp "Youtube buranın yerini mi aldı sanki öğretmenim diyen tatlı öğrencim Sinem haklı galiba. Hem burayı hem de kendimi biraz ihmal etmiş olabilirim yine. Her zaman olduğu gibi yavaş yavaş -çok yavaş- dönüyorum kendime, yazıya, kimi aynı kalan kimi değişen rutinlere.

Pazar günü boğaz ağrısıyla uyanınca, hah, dedim, açıyor muyuz grip sezonunu. Geçer gider diye umsam da, pazartesi-salı-çarşamba işe gidemedim. Antibiyotik, vitamin, antihistaminik, yok yok bir ilaç listesi. Dün işe geri döndüm; hem çok yordu üç gün yattıktan sonra, hem de çok iyi geldi okulum da okulum, canım okulum. Amma velakin, bu gece bacak ağrısından hiç uyumadım a dostlar. O nasıl bir ağrı öyle. Sabahı zor ettim. Şimdi daha iyiceyim ama canıma okudu desem yeridir. 

Günler sonra kahve yaptım kendime, güzelce kahvaltı ettim ve sonra oturdum masamın başına ders hazırlamaya. 99'da başladım ben öğretmenliğe ve "eh artık sıkılmışsındır tabii" diyen arkadaşlarım oluyor, şaşırıyorum. Sıkıldığım şeyler var tabii ki işe güce dair ama asla mesleğim değil sıkıldığım. Çok şükür ki sınıfı, okulumu ve en çok da öğrencilerimi çok seviyorum. Batıllarımızı uygulayıp tık tık tahtaya ve tabisi nazar boncuğu.🧿

Şimdi bu yazıyı yollayıp hızlıca hazırlanacağım ve bu hafta üç gün derse gidemediğim için yoğun bir dört saatlik ders anlatımına dalmak üzere okula gideceğim. Bu ara yazdığım hiçbir şeyi baştan okuyup düzeltelim yok. Romanın ve çevirinin düzeltileri canıma okuduysa demek yazın. O yüzden yazıda hatalar varsa affola.

Hava bugün soğuk. Tam da canım kazak giymek isterken. Ama sokaktaki kedilere köpeklere üzülüyor yine içim. 

Hadi gideyim. Sonra yine gelirim. Ses veren var mı bakarım, okurum, mutlu olurum. Sessiz sakin geçinip gideriz.

Sağlıcakla.🙏🏻